NEAPOL

Goethe wyraził sympatię dla tych wszystkich, którzy, tak jak on, zakochiwali się bezpowrotnie w Neapolu. Czuł, że kto raz ujrzy piękno tego zakątka świata będzie odtąd próbował go opisać, namalować i wracać tu nieustannie.

Neapol leży nad jedną z najpiękniejszych zatok włoskich, nad którą dominuje stożek Wezuwiusza i którą zamykają od zachodu dwie znane romantyczne wyspy: Ischia i Kapri. To wielkie, ponad milionowe miasto, rozciąga się na przestrzeni 8 km od aktywnych wulkanicznie Campi Flegrei na północy do śpiącego od wielu lat wulkanu na południu. Jeśli dodać do tego następne, już ściśle związane z Neapolem miejscowości, to powstaje z tego jeden ogromny organizm miejski (ok. 4 mln mieszkańców), który bezpowrotnie zmienił charakter spokojnej i opiewanej przez poetów okolicy. Zobaczyć Neapol i umrzeć? – zobaczyć koniecznie, umrzeć… w spokojniejszym miejscu…

Neapol założyli Grecy na kilka wieków przed Chrystusem. Nea polis – Nowe Miasto stało się ważnym portem i ośrodkiem handlu. W ciągu wieków to miejsce przechodziło z rąk do rąk – Rzymianie, Bizantyńczycy, Normanowie, Andegaweńczycy i Hiszpanie rządzili na zmianę nad Zatoką. Z tej gliny powstał specyficzny typ ludzki – rasowy Neapolitańczyk, z tak różnych źródeł korzystała kultura całego regionu – włoskiej Kampanii.

Centrum historyczne miasta można podzielić na sześć dzielnic: Via Toledo z Castel Nuovo, Spaccanapoli, Decumano Massimo, Capodimonte, I Vergini, Vomero, Castel dell'Ovo i Via Chiaia. Każda z nich warta jest zobaczenia, w każdej znajdziecie coś z atmosfery tego fascynującego/okropnego miejsca.

Centrum miasta - między portem a Via Toledo rozciąga się ścisłe centrum Neapolu, pełne sklepów, biur, monumentów i malowniczych uliczek. Castel Nuovo – Nowy Zamek, zwany inaczej andegaweńskim, króluje nad całą dzielnicą. Jego masywna zwarta bryła z pięcioma charakterystycznymi wieżami przypomina o trudnej przeszłości miasta, kiedy Neapol poddany był najpierw władzy dynastii andegaweńskiej, a później aragońskiej. To właśnie wicekrólowie hiszpańscy nadali mu ostateczny kształt, czyniąc z niego siedzibę Rady Miejskiej. Cała ta dzielnica do dziś jest popularnie zwana hiszpańską. W tej samej części miasta warto zobaczyć Teatro San Carlo – jeden z najsłynniejszych teatrów operowych świata oraz neorenesansową Galerię Humberta I – symbolu odzyskanej niepodległości po zjednoczeniu Włoch w XIX wieku.

Dzielnica SpaccaNapoli (dosłownie ŁamieNeapol) to obszar miasta przylegający do długiej dwukilometrowej szerokiej ulicy dzielącej Neapol na dwie części (ze wschodu na zachód). Po obu stronach tej arterii, w labiryncie domów, uliczek, schodów i gwarnych placów mieszkają czystej krwi neapolitańczycy – potomkowie dawnych niższych warstw społeczeństwa, tych, którzy przetrwali wichry historii i kolejne ataki Wezuwiusza.

Park Capodimonte to najbardziej rozległa otwarta przestrzeń Neapolu, leżąca na szczycie jednego ze wzgórz w północnej części miasta. Jego najważniejszym elementem jest Pałac Królewski – dziś siedziba jednego z najważniejszych muzeów słonecznej Italii. Tutaj można podziwiać dzieła takich artystów jak: Simone Martini, Masolino, Masaccio, Botticelli, Bellini, Raffaello, Tiziano. Warto też zobaczyć cały park z jego mnóstwem różnogatunkowych wielowiekowych drzew.

Vomero to przeciwieństwo dzielnicy Spaccanapoli. Pogodna atmosfera tego miejsca, pełnego dobrych sklepów, pomników, muzeów, kawiarni historycznych robi dobre wrażenie na spokojnych turystach. Niezapomnianych wspomnień dostarcza kolejka linowa Montesanto, prowadząca do zamku Sant'Elmo i opactwa Certosa di San Martino. Wzniesiony na planie sześcioramiennej gwiazdy, zamek Sant’Elmo jest dzisiaj miejscem prezentacji kultury i sztuki. Opactwo cysterskie św. Marcina jest natomiast jednym z najlepszych przykładów baroku neapolitańskiego.

Promenada Caracciolo to obszar przylegający do zatoki, pomiędzy Santa Lucia i Mergellina. Bierze swoją nazwę od postaci znanego admirała neapolitańskiego Franciszka Caracciolo, pochowanego w pobliskim kościele Santa Maria Della Catena. Mergellina to jeden z najbardziej opiewanych przez artystów placów miasta. Niewiele pozostało jednak z jego dawnej świetności – rozrastające się miasto zmieniło bezpowrotnie jego charakter. Z pobliskiego portu odpływają promy w kierunku dwóch pereł Zatoki Neapolitańskiej - wysp Ischia i Capri. Dwa kroki od portu promowego można trafić na port rybacki z bazarami oferującymi świeże owoce morza.

Wzdłuż promenady Caracciolo ciągnie się rozległy pas zieleni zwany dziś Villa Comunale. Obszar ten powstał pod koniec XVIII na życzenie króla Neapolu Ferdynanda IV Burbońskiego, który chciał stworzyć tutaj zieloną enklawę pod gołym niebem dla miejscowej arystokracji. Po wcieleniu Neapolu do Królestwa Włoch cały park oddano do dyspozycji wszystkich obywateli. Dodatkową atrakcją jest powstały tu już w 1872 roku ogród zoologiczny.

Okolice Neapolu

To, co na powierzchni, to tylko część Neapolu – pod miastem istnieje cała sieć podziemnych galerii, kanałów, cystern i katakumb, wyżłobionych w wulkanicznym popiele jeszcze w czasach greckich i rzymskich. Część z nich jest otwarta dla małych grup z przewodnikiem..

Narodowe Muzeum Archeologiczne w Neapolu

Jest to jedno z najważniejszych i najobszerniejszych muzeów archeologicznych świata. Tutaj właśnie można podziwiać niezwykłe znaleziska z całej Kampanii. Najbardziej znane są przedmioty codzienne użytku, klejnoty i mozaiki odkryte w Pompejach i innych miastach zasypanych przez popioły Wezuwiusza (Faun, Aleksander Wielki).

Kapri

Wyspa zakochanych, wyspa uciekinierów, wyspa romantyków. Już w starożytności odkryta przez Rzymian jak miejsce bezpieczne i o łagodnym klimacie. Cesarz Tyberiusz mieszkał tu przez wiele lat, przedkładając miejscową sielankę nad zgiełk wielkiego Rzymu. Po latach zapomnienia została ponownie odkryta przez arystokrację z północy i wschodu Europy, która wzniosła tu hotele, pensjonaty i wspaniałe wille. Na wyspę można dostać się promem z Neapolu lub malowniczego Sorrento. Koniecznie trzeba zobaczyć: Lazurową Grotę, Naturalny Łuk, panoramę z Monte Solaro (wyciąg krzesełkowy z Anacapri), Willę Jovis (najważniejsza siedziba Tyberiusza) i ogrody Augusta.

Pompeje

Jedno z najważniejszych stanowisk archeologicznych na świecie. Zastygłe w czasie miasto portowe, zasypane w 79 roku n.e. popiołami Wezuwiusza. Nie odkryte przez wieki, do końca jeszcze nieodkopane, doskonale zachowane do naszych czasów. Jeśli chcecie zobaczyć fotografię tamtych dni, musicie je odwiedzić – nie zważajcie tylko na narzucających się krzykliwie miejscowych przewodników i wałęsające się wszędzie bezpańskie psy. To też część południa Italii…

I na koniec…

Neapol to też znana w świecie kuchnia i styl życia. Nie można nie spróbować sławnej pizzy neapolitańskiej – jedynej oryginalnej, prawdziwej pizzy włoskiej. Najsławniejsza jest pizza Margherita z nadzieniem pomidorowym, bawolim serem Mozzarella i listkami bazylii. Trzeba też napić się sławnego Limoncello – nalewki zrobionej na bazie niezwykle aromatycznych cytryn z Kapri.

ZDIĘCIA